Łacina dla początkujących. Lectio prima: Pecunia non olet!

Ecce Sanctus Lolo Pindolo et mensa eius. Mensa Lolis Pindolis aurea est. In mensa Lolis Pindolis pecunia est.

- Cuius pecunia in mensa tua est? - iudex rogat - Nonne tua?

- Pecunia non est mea! - Lolo respodet - Pecuniam non habeo!

- Pecuniam non habes? - iudex dicit - Quomodo vitam agis sine pecunia?

Lolo tacet

Iudex pecuniam Loli Pindoli dat.

- Habe! - inquit - Nemo sine pecunia vivere potest!

Zadanie domowe:

Uzasadnij dlaczego twierdzenie Cuius mensa, eius pecunia jest z gruntu fałszywe (co zresztą wykazał niezawisły sąd).

Ecce Sanctus Copertfieldus, qui princeps senatus erat. Copertfieldus clarus medicus est et multae copertae habet.

- Quid in copertis est? - iudex rogat.

- Epistulae - Copertfieldus respondet.

- Epistulae? - iudex rogat - Nonne pecunia?

- Pecunia non olet! - Copertfieldus dicit - Meae copertae olent, domine!

- Cur tuae copertae olent? - iudex rogat.

- Homines, qui epistulas scribunt, se non lavant! - Copertfieldus dicit.

Zadanie domowe:

Zreferuj w jaki sposób Sanctus Copertfieldus udowodnił przed sądem swoją niewinność.

P.S.

W łacinie nie istnieje słowo coperta,-ae, gdyż starożytne listy miały formę zapieczętowanego zwoju  (a pieniądze monet złotych, srebrnych i miedzianych), musiałam więc je wymyslić na potrzeby tekstu. Odmienia się według I deklinacji tak jak mensa, -ae lub epistula,-ae