niedziela, 23 czerwca 2024

Kwiatki św. Dominika (zwiędłe, niestety)

 Robiłam ostatnio porządki w papierach i nie zgadniecie co znalazlam!!!

1. Niespodzianka pierwsza


Prawda, że piękny obrazek - św. Dominik klęczy pod krzyżem, po prawej św. Jan Ewangelista, a po lewej NMP. Obrazek jest pamiątką prymicji. 


Owo "mocą Chrystusowego kapłaństwa", brzmi jak wyjątkowo gorzka ironia. Zestawiam to zdanie w obrazem pana Marcina Mogielskiego (już nie kapłana ani zakonnika) w czarnej skórzanej kurteczce wyrzekającego sie wiary katolickiej i proszącego o przyjęcie do kościoła luterańskiego. To oczywiście zwieńczenie długiej drogi, którą - sądząc po jego heretyckich kazaniach - odbył wcześniej w swoim sercu.

2. Niespodzianka druga:


Gość niedzielny, albo temu podobne pismo opublikowało krótki tekst o obchodach uroczystości św. Tomasza z Akwinu w dominikańskim kościele św. Wojciecha zilustrowane tymże zdjęciem. Czerwonym ołowkiem zaznaczyłam Pawła Malińskiego ówczesną primadonnę kaznodziejstwa. To musiała być końcówka lat dziewięćdziesiątych. To ze skutkami jego duszpasterskiej działalności zmagał się Marcin Mogielski.

On sam i jemu życzliwi twierdzą, że odszedł z zakonu, kapłaństwa i Kościoła, bo nie mógł znieść ogromu zła i krzywdy. Ja jednak stawiam tezę - na podstawie jego własnych słów kierowanych do wiernych - że on po prostu stracił wiarę (albo nigdy jej nie miał). 

3. Niespodzianka trzecia:


A tutaj dominikańska szkoła wiary z Jackiem Krzysztofowiczem. to ten siedzacy przy stole zaznaczony czerwonym ołówkiem. Ówczesny przeor o. Przemysław Ciesielski OP zapowiada jego konferencję bardzo przejęty. Krzysztofowicz to kolejna primadonna - kaznodzieja i psychoterapeuta w jednym.

 Póżniej się okazało, że im bardziej był psychoterapeutą, tym mniej zakonnikiem i księdzem. Pewnego pięknego dnia oglosił wiernym, że właśnie odchodzi, a w sieci umieścił swoje pożegnanie z kapłaństwem i zakonem. Byla to parafraza przypowieści o synu marnotrawnym. W jego wersji młodszy syn nie wraca do ojca przyciśnięty głodem, tylko poślubia córkę właściciela świń, które pasał i uklada sobie życie w jego krainie. 

Potem mieliśmy okazję zobaczyć go zeznającego przed komisją sejmową w sprawie Amber Gold - miał bowiem bliskie kontakty z małżeństwem Plichtów, którzy go zabierali na wycieczki do Włoch i dawali pieniądze na remont kościoła (o ile dobrze pamiętam).

Sama nie wiem czy upadek tych ludzi mnie gorszy, smuci czy cieszy. Przerażające jest jednak to, że ludzie im wierzyli. Wierzyli w ich slowa i usiłowali według nich żyć. Czy odejście unieważnia wszystko, co kiedykolwiek powiedzieli? Czy też mogli mieć rację, mogli być pod natchnieniem Ducha Św. i ich słowa pozostają prawdą niezależnie od ich upadku?





środa, 12 czerwca 2024

Krajobraz po eurowyborach

 Jak tam po wyborach do PE?

Ja odnotuje tylko kilka szczegołów

  • Reprezentacja lewicy: państwo Biedroń-Śmiszek i wiceministra kultury Szajbus-Wielgi - która nie słyszała o dyrektywie budynkowej i dobrze jej z tym - mówi wszystko o wyborcach, skali poparcia i profitentach tego rodzaju ugrupowań
  • Gosiewska zamiast Saryusza-Wolskiego! Prezesie Kaczyński shame on you za układanie list!
  • Budka z największą ilością głosów, Pogłos Kierwiński, Joński, Scerba, Gasiuk-Pihowicz, Ślązakowiec-Nie-Polak Kohut oraz przemęczony Sienkiewicz - jest moc!
  • Oficer prowadzący Szymusia uciekł do Brukseli porzucajac swego podopiecznego na pastwę koalicjantożernego Tuska! Dzięki temu Róża von und zu, co strasznie imponuje mu, tym razem nie weszła!
  • Miałeś Kosiniaku-Kamyszu złoty róg, mialeś czapkę z piór, zostało ci się ino dwóch europosłów!!!
  • Ale że Sośnierz nie wejdzie! Szkoda! Bryłka robi dobre wrażenie - super merytoryczna kobieta, a Braun wiadomo! Może i tam zgasi wiadomo co!

Wszyscy się zastanawiali dlaczego onet odpalił njusa o skuciu żołnierzy na granicy przed wyborami i teraz jasne - konsumpcja przystawek! 

Kurwa-Szatan i Ochujska zlożyly kondolecje rodzinie zabitego (przez syryjskie brzemienne kobiety) żołnierza Mateusza Sitko. To jest klasa, te dwie zawsze umieją się zachować!

Nóż przyczepiony do drąga był wymazany fekaliami, żeby ugodzony nim dostał sepsy i umarł nawet przy lekkiej ranie!

Widziałam 2 filmy opublikowane przez obywateli RP (raczej FR). W końcu wiem jakiego rodzaju nagranie tak poruszyło wrażliwe serduszko Kurwy-Szatan. Kręcone jest z białoruskiej strony. Grupa muzułmańskich mężczyzn wepchnęla 2 kobiety i 2 dzieci przez dziurę w płocie z koncertiny na polską stronę granicy. Te wrzeszczą wnieboglosy, chociaż nikt nie robi im krzywdy. Żolnierze mocno zażenowani usiłują zawrócić drące się kobiety tą samą drogą na bialoruską stronę. Te wzmagają swoje wrzaski na potrzeby filmu. Dzieci są na tyle małe, że ich płacz (ze strachu) może być autentyczny. Mężczyźni filmują i komentują swobodnie. Trochę pokrzykują na kobiety (pewnie żeby bardziej się darły) a trochę sie śmieją miedzy sobą. Czasem pada nieśmiertelne "we are dying" albo "no humanity" powtarzane zgodnym chórem dla potrzeb europejskiego odbiorcy.

Bardzo marne aktorstwo, typowa bliskowschodnia mentalność - kobiety i dzieci w charakterze żywych tarcz - i jasny (propagandowy) cel całej produkcji. Widać wyraźnie, że sytuacja została zaaranżowana, żeby coś takiego nakręcić.

W końcu rozumiem o co chodzi z bagnami dzięki Gwiazdowskiemu debatującemu z Matczakiem na kanale zero. Otóż ci ludzie idą przez bagna do naszej granicy, a SG zawraca ich w tym samym miejscu, gdzie przez nią przeszli, czyli wracają po swoich śladach. Gwiazdowski przytomnie stwierdził, że skoro  przez te bagna raz przeszli, to pewnie uda im sie drugi raz. Matczak uważa, że do płotu za łatwo dojść, a jednocześnie zawracanie na bagna niehumanitarne. Rodzi się więc pytanie: jeśli tak łatwo dojść w jedną stronę, to dlaczego w drugą jest "skazaniem na śmierć"?

Po jednej stronie mamy żołnierzy obrzucanych kamieniami, konarami, dźganych nożami na kijach  (jeden umarł, drugi ma złamaną podstawe czaszki i oczodół, trzeci pokiereszowaną "tulipanem" twarz i stracił oko) a po drugiej białoruskie propagandowe filmiki, którymi podniecają się celebrytki o małych rozumkach, a potem płaczą, że spotkał je "hejt" i nadętych bufonów pełnych moralnej wyższości. Bardzo to wszystko smutne i przewidywalne.

Jestem absolutnie pewna, że te wszystkie grupy granica i obywatele FR powinny być pod stałym nadzorem służb, jeśli takie jeszcze istnieją i są lojalne wobec RP.


czwartek, 30 maja 2024

Boże Ciało 2024

W tym roku procesja odbyła się bez prób jej zakłócenia. Nawet była ochrona policji. Wyszłam więc z poczuciem pewnej ulgi, nieco przedwczesnej, jak się okazało.

Wracam sobie czujac się odświętnie, kiedy na promenadzie staromiejskiej, na zatłoczonej alejce dla pieszych mijają mnie dwa rowery - mężczyzna i kobieta w średnim wieku. Na moje stwierdzenie, że to ścieżka dla pieszych, a rowerowa jest obok (calkiem pusta), baba odpowiada, że nie jest głucha, a facet, że co z tego. Wjeżdżają w tłum pieszych wracajacych z procesji. Na przejściu też nie zjeżdząją na przejazd dla rowerów (całkiem pusty). Jestem dość wku.wiona więc podchodzę do baby i informuje ja, że to przejście dla pieszych.

- Zaraz w panią wjadę, jak będzie się pani tak nadstawiać - grozi mi

- A ja pani przyładuję parasolką - ostrzegam.

- Dawaj pani - zachęca mnie babiszon pewny swej bezkarności. 

Niewiele myśląc zamachuję sie parasolką, aż przestraszona baba łapie mnie za rękę. Ludzie na światłach mają przedstawienie. Niektórzy głośno komentują (o mnie, że byłam przed chwilą w kościele)

Rowerzystka dalej się odszczekuje, ale straciła rezon. Nie może uciec, bo na przejściu tłok. Z trudem pokonuje ulicę. Po przeciwnej stronie znowu wjeżdża (ona i jej chłop) na ścieżkę dla pieszych.

Jakie jest racjonalne wytłumaczenie takiego zachowania, niech mi ktoś wytłumaczy!

Po obiedzie King-Kong z dołu zakłóca święto odgłosami remontu. Remont trwa od ponad roku i rok temu też zakłócał święto Bożego Ciała.

Wiadoma centrala dostała pierdolca. Jednak to święto i te procesje bardzo są dla niej denerwujące!

Co robi chrześcijanin w takich sytuacjach? Nie reaguje? Cierpliwie znosi? Czy też próbuje jakoś temu zaradzić? Ja na ogół próbuję - skutek raczej słaby. Jeżeli ktoś słyszał o rekolekcjach jak po chrześcijańsku skutecznie pacyfikować rowerzystów na chodnikach i uciążliwych sąsiadów, niech da znać.

Nie mam zdrowia komentować sytuacji w kraju pod rządami Tuska, bo szlag mnie trafia na samą myśl. Co istotniejsze informacje repostuje na swoim koncie twiterowym (Wilhelmina@Wilhelm22593612). Jednak zadźganie naszego żołnierza (jest w stanie ciężkim) przez bandytę na granicy polsko - białoruskiej mnie po prostu obaliło. Dlaczego nasi żołnieże nie robią użytku z broni, którą noszą? W obronie własnej chyba mają prawo?

Słucham iluś tam wypowiedzi Dobromira Sośnierza, który zadaje dokładnie to samo pytanie. To co słyszy od innych uczestników programu, bądź prowadzących przyprawia mnie o mdłości. Najbardziej wpieprzyła mnie posłanka Mucha, która uznała, że ktoś kto domaga się skutecznej obrony granic stawia sie poza granicami czegoś tam, podczas, gdy zadźgany żołnierz walczy w szpitalu o życie, a ratownicy medyczni, ktorzy udzielali mu pomocy zostali obrzuceni kamieniami.

Chyba jestem bardzo złym człowiekiem, ale kopała bym tą Muchę po ryju, aż by została z niej kałuża, a na granicy postawiła jej synów. Kiedy by ich zadźgano, albo utłuczono kamieniami zaprosiłabym ją do studia i kazała opowiadać o granicach czlowieczeństwa. Albo zmusiłabym ją do zamieszkania pod jednym dachem z mordercami jej dzieci i transmitowała tę sielankę przez 24 h na dobę.

Siedzę i sama się w sobie nie mieszczę nie tylko patrząc na swoje życie - jak śpiewał Kaczmarski - lecz także na tę zgraję imbecyli wynajętych przez Berlin (via Bruksela) do administrowania naszym krajem. Skąd oni biorą takich kretynów i takie kretynki. Chyba zorganizowali casting.

Boże miej nas w swojej opiece!!!




sobota, 27 kwietnia 2024

Cud jako "social embarrassment"

Nie wiem dlaczego, ale przypomniało mi się pewne zdarzenie z przed ponad 20 lat, którego byłam świadkiem w kościele św. Wojciecha we Wrocławiu. Musiały to być święta Bożęgo Narodzenia albo Wielkanocy, bo w kościele było sporo ludzi, których się tam zwykle nie widywało. Niektórzy prawdopodobnie  przychodzili kilka razy do roku, a inni zapewne przyjechali w gości do rodziny i wspólnie z gospodarzami wybrali się na mszę.

Siedziałam jak zwykle po lewej stronie prezbiterium stosunkowo blisko ołtarza w czwartej ławce albo nawet bliżej. W pewnym momencie moją uwagę zwrocił glośny szloch i jakieś poruszenie w sąsiedniej ławce. Mocno starszy pan płakał, a towarzysząca mu kobieta (też starsza) dość zażenowana dopywała się co mu się stało. Przypuszczalnie chciala go uspokoić, bo czuła, że zwracają na siebie uwagę. Mężczyzna jednak nie dawał się spacyfikować, gdyż najwyraźnie doświadczył czegoś niezwykłego, więc wszelkie konwenanse miał chwilowo gdzieś.

Kiedy podszedł do komunii i ukląkł przy balaskach (wtedy jeszcze ich nie usunięto!) powiedział do zbliżajacego się z najświętszym sakramentem zakonnika "Ojcze ja widzę!". Ten chyba nie zrozumiał i wziąłszy go za nieszkodliwego wariata, zrobił mu krzyżyk na czole w geście błogosławieństwa.

Dalszą część tej historii znam z relacji owego sceptycznego zakonnika, którego imienia nie podam, bo nie wiem czy by sobie tego życzył. Otóż starszy pan udał się po mszy do zakrystii, aby opowiedzieć, że - ni mniej ni więcej - tylko właśnie odzyskał, utracony przed laty, wzrok (na skutek choroby, o ile dobrze pamiętam)!!!

Słowa o koniecznośći przebaczania, które usłyszał na kazaniu uświadomiły mu, że ciągle nie wybaczyl jakiejś dawnej krzywdy. Niestety nie pamiętam co to było. Poruszony do głębi postanowił odpuscić swemu krzywdzicielowi i dokładnie w tym momencie przejrzał. (Nie jestem pewna, czy bł. Czesław, którego trumna znajduje w bocznej kaplicy, nie odegral w tym jakiejś roli).

Nie pamiętam tego kazania, ale kaznodzieja sam przyznał, że nie miał czasu się przygotować, bo przyjechali do niego znajomi i oprowadzal ich po Wrocławiu. Powiedział więc to, co mial najbardziej przemyślanie i co najbardziej czuł. Jego słowa trafiły do serca człowieka, który być może przypadkiem trafił na tą mszę i stał się najprawdziwszy cud! Taki cud cud, o jakich czytamy w ewangeliach. Tylko w przeciwieństwie do świadków cudów Jezusa, którzy albo wielbili Boga albo padał na nich blady strach, w tym przypadku wierni obecni na mszy po prostu taktownie zignorowali dziwne zachowanie starszego Pana i zupełnie nie byli ciekawi, co mu się przydarzyło, a człowiek ewidentnie chciał się tym podzielić!

Wyobraźcie sobie kogoś chodzącego po wodzie albo wskrzeszającego umarłych. W najlepszym wypadku wszyscy udawaliby, że tego nie widzą, a w najgorszym zostałby zwinięty przez policję jako zagrożenie dla porządku publicznego. 

Przypomina mi się kawał o psie myśliwskim, który umiał chodzić po wodzie. Jego właściciel nie wiedział, co o tym myśleć, więc zaprosił znajomego na polowanie. Pies biega po wodzie aportując ustrzelone kaczki w tę i wewtę, a kolega nic. W końcu własciciel pyta, czy nie zauważył czegoś dziwnego w zachowaniu jego psa. "Owszem, to bydle nie umie pływać..." odpowiedział z niesmakiem.

Zważywszy ten rodzaj nastawienia, którym nasiąkamy od kolebki - że cuda sie nie zdarzają, a te, o których czytamy w starożytnych tekstach należy rozumieć metaforycznie - po prostu nie zarejestrowalibyśmy cudu, nawet, gdyby zdarzył się nam pod nosem. Nie chcielibyśmy go widzieć! Zdecydowalibyśmy nie przyjąć do wiadomości...

P.S.

Pewien mój kolega z pierwszej pracy, który został protestantem (obawiam się, że z niewłaściwych przyczyn) opowiedział mi taki oto dowcip: Jezus idzie po wodzie, więc apostołowie za nim, bo też by chcieli i oczywiście zaczynają tonąć (choć jako rybacy zapewne umieli dobrze pływać). Jezus odwraca się więc i pukając się w czoło mówi "po palach, idioci, po palach"

Nie wiem z jaką intencją ów człowiek opowiedział ten dowcip. Chciał mnie zgorszyć czy zaprezentować "protestancki punkt widzenia" na cuda? Obawiam się, że Kościól Katolicki także zmierza w tę stronę...

Papieżu Franciszku, hierarchowie i postępowi teologowie nie idźcie tą drogą! Cuda się zdarzają! Sama widziałam!

piątek, 19 kwietnia 2024

O malowaniu

Ostatnio trochę maluje farbami olejnymi, gdyż terpentyna, którą przy okazji wdycham bardzo dobrze działa na moje zatoki. Nie mam porządnych podobrazi, więc używam starych płócien, jak ta martwa natura z rzeźbą i gitarą. Bardzo mnie denerwowała ta gitara i obie draperie w tle, a i sposób malowania rzeźby też pozostawiał wiele do życzenia.


Więc umieściłam w tle "obraz w obrazie", a rzeźbę - poprawioną - na tle korkowej ściany. Pierwszy plan z granatowym czajniczkiem zostawiłam, bo sie udał. Efekt jak widać


Obraz w obrazie jest w istocie tkaniną wykonana na podstawie szkicu malowanego na początku studiów, do ktorego pozowała mi koleżanka z roku, z którą dzieliłam pokój. 





Widzę, że z każdą kolejną interpretacją proporcje Anki się zmieniaja na coraz bardziej dziecięce, zwłaszcza głowa coraz bardziej okrągła i coraz większa w stosunku do ciała. 

Poza przemalowywaniem starych płócien kontynuuje temat zwierzątek, które namiętnie fotografuję w naturze. Zdjęcia same w sobie nie są jakieś szczególne, ale pomagają mi "przyjrzeć się z bliska" rzeczonym stworzeniom. Dopiero na zdjęciu widać, ze czapla ma zółte oczy i dwukolorowy dziób. 
Moja interpretacja malarska ma się na czym oprzeć:


Generalnie zawsze wolę malować z natury, ale w przypadku dzikich zwierząt to niestety niemożliwe...

Efekty nie specjalnie mnie zachwycają, ale cóż robić:


Liskowi nie zmieścil sie ogon na płótnie!



Nie wiem czemu kolory kaczek-dziwaczek takie bez życia, czyżby to "zasługa" płyty pilśniowej w charakterze podobrazia? 

Tak czy siak moje środki są ograniczone, więc będę malować nad tym, co mam. Czasem to ból, bo coś fajnego "namaluje się" na jakiejś dziadowskiej płycie i nie da sie tego porządnie wyeksponować jak ten widok z wiezy katedry:


Zdęcie nie ostre, ale nawet na nim widać, że fragmenty są dobrze malowane. Też musiałam posłużyć się kilkoma zdjęciami, bo malowanie na wieży było niemożliwe.

Nie zawsze ma się szczęście fajnych widoków z własnego balkonu, na którym można ustawić sztalugę i spokojnie malować, jak mi się zdarzyło, kiedy mieszkałam na Jedności (Narodowej).


Uwieczniłam dawny Browar Piastowski (wśród bujnej, wiosennej zieleni drzew). Teraz podobno są tam lofty. Jeszcze nie widziałam, gdyż od wyprowadzki nie zapuszczam się w te okolice.

Ktoś może zapytać, po co właściwie to robię (znaczy maluję), skoro nic z tego nie mam. No cóż, niektórzy ludzie tak mają, ze muszą tworzyć. To im nie daje spokoju. Idealnie byłoby móc z tego żyć, ale to wymaga zupelnie innego talentu...


wtorek, 2 kwietnia 2024

O powrocie młodszego brata

Weźmy na przykład amerykańskich protestantów i to takich gorliwych, którzy chcą zostać albo zostają pastorami i dalej się rozwijają - kończą studia, piszą doktoraty, szukają na własna rękę i znajdują ojców Kościoła i to tak wczesnych jak Ireneusz z Lyonu albo Polikarp, uczeń św. Jana Apostoła. Wtedy dopiero odkrywają historię Kościoła i są w szoku. Nie chcą się nawrócić, bo antykatolicyzm jest częścią ich tożsamości, nawet jesli nie zdają sobie z tego sprawy.... Nie chcą, ale nie daje im to spokoju. Wtedy zwykle trafiają po raz pierwszy w życiu na mszę świętą i tam dopiero czad!

Jeden siedzi w ostatniej ławce wpatrzony w dziwne pudełko obok ołtarza (tabernakulum) i płacze, bo w jakis niepojęty sposób wie, że Jezus jest tam realnie obecny... Drugi ze zdziwieniem spostrzega, że wszyscy zebrani zamiast patrzeć na ołtarz odwracają się do drzwi jakby się coś stało -  ktoś umarł albo coś. Sam więc też się w końcu odwraca i na widok kapłana w asyście zaczyna ronić łzy, bo uświadamia sobie sukcesję apostolską ... Inna osoba nie wie dlaczego, ale placze cały czas odkąd weszła na mszę i nie może przestać... Dar łaski - niewątpliwie - dla tych wyjątkowych dusz, ktore nie ustają w poszukiwaniu prawdy, choć pójście za nią będzie ich wyjątkowo drogo kosztować...

Uwielbiam słuchać ich świadectw nawrócenia. Ja także często płakalam po kościołach, ale za zwyczaj nad własnym losem, który jawił mi się jako trudny do uniesienia. Teraz moje oczy są suche i nie potrafię plakać, choćbym chciała, a moje serce twarde jak kamień. Nie doceniam tego co jest mi dane. Przywykłam do bycia katoliczką od zawsze. Irytuje mnie ksiądz albo organista. Irytuje mnie wszystko. Jestem jak ten starszy brat, który był zawsze w pobliżu ojca (co najmniej fizycznie, nawet jeśli nie sercem) a nie potrafił się nigdy tym zachwycić i ucieszyć. Patrzy z fascynacją na tego młodszego, który przybywa z daleka roniąc łzy wzruszenia na widok zabudowań ojcowskiego domu... Patrzy jak ciele na malowane wrota i zachwyca sie wszystkim, czego starszy - na skutek przyzwyczajenia lub uodpornienia - nie zauważa...

Myślę, że te liczne nawrócenia najlepszych, najodważniejszych i najuczciwszych intelektualnie protestantów są wielkim darem dla Kościoła, gdyż Ci ludzie pomagają nam wierzyć, że naprawde jesteśmy dziedzicami Królestwa...

Jest też sporo katolików przechodzących do protestantów, ale dla nich magnesem jest zwykle czynnik ludzki - wspólnota. Do pewnego stopnia to rozumiem i nie powiedziałabym im złego słowa, gdyby to uczciwie przyznali, a nie zaczynali nagle oburzać się kultem maryjnym albo obrazami świętych...

Ruch odbywa się dwukierunkowo do Kościoła w poszukiwaniu Boga i rzeczy boskich i od Kościoła w poszukiwaniu wspólnoty i rzeczy ludzkich... Zastanawiam się jak to połączyć i czy to w ogóle możliwe...

Może tak musi być. Może musimy być znudzeni i poirytowani, bo na poziomie ludzkim nic nie widzimy, a oczy wiary zbyt słabe?  Szczerze mówiąc nie wiem. Kiedyś bardzo pragnęłam doświadczyć wspólnoty w Kościele, ale tak się nie stało. Może ta wspólnota istnieje na jakimś glębszym poziomie niedostępnym naszym zmyslom? Nie wiem tego.

Wiem natomiast, że błędem jest posoborowe "protestantyzowanie" Kościoła, bo wstydząc się rzeczy nadprzyrodzonych odrzucamy to, co najcenniejsze, a nie zyskujemy nic, dokładnie nic.

Piszę to także pod wpływem kazania proboszcza mojej parafii, który podczas wigilii paschalnej nie miał nic do powiedzenia o Zmartwychwstaniu, natomiast sporo o Janie Pawle II i zagrożeniach dla rodzin we współczesnym świecie.

Żeby byla jasność uważam Jana Pawła II za świętego człowieka i wiem, że zagrożenia (duchowe) zarówno dla rodzin jak i ludzi samotnych są ogromne, to jednak świętowaliśmy ZMARTWYCHWSTANIE i tylko o tym należało mówić lub zamilknąć i poprzestać na pięknej liturgii.

Mam wrażenie, ze kryzys wiary w Kościele dotyczy w pierwszym rzędzie osób duchownych, niestety...




poniedziałek, 18 marca 2024

Kasa z Brukseli oraz pan członek - i to niejeden - ponad podziałami...

Donald, Donald to nadzieja cała nasza, 

powracając zło zwyciężył,

sukces nam ogłasza!

On w Brukseli zdobyl kasę

do trójkąta doszlusował

Macronowi i Scholzowi tyłek pocalował!




Wielką uczyniłeś radość w naszym domu
drogi Donaldzie Tusku nie mówiąc nikomu
Na światowe salony wkroczyłeś z kopyta
podczas gdy twoi kumple moszczą się u koryta
Unia nagle z nami liczyć się zaczęła
I hojne dofinansowanie na amunicję sypnęła...

Pan Czlonek byl chory, lecz nie leżał w lóżeczku
i przyszedl pan doktor "Jak się masz członeczku"
"Źle bardzo" powiada "ciśnienie skoczyło, puls przyspieszony i serce zabiło"
"Za dużo ekscytacji" doktor mu odpowie
"Od niezdrowych emocji ważniejsze jest zdrowie"
"Cóż począć" wzdycha nieszczęśnik czerwony
"wszak to Kaczyński miał być dziś upokorzony"
"Niedobrze" rzecze doktor "gdy ktoś rozumu miernego, 
w swej arogancji postponuje człowieka starszego, 
bo ten jego kosztem nieźle się zabawi
i gębę PANA CZŁONKA na wieki przyprawi"




A jednak jest w Polsce takie środowisko, które potrafi dogadać sie ponad podziałami i zgodnie oraz dyskretnie pracować przy wspólnych projektach. Miłość łączy, nienawiść dzieli, czyż nie?


sobota, 16 marca 2024

Przypadek Tammy Peterson, czyli o mocy obśmianych praktyk...

Jakiś czas temu Tammy Peterson, żona Jordana Petersona, została uzdrowiona z bardzo rzadkiego rodzaju raka nerek. Statystyki są takie, że dotąd nikt tego nie przeżył. Po diagnozie dano jej góra 10 miesięcy życia. Ponieważ w jej rodzinie wiele osób umierało stosunkowo wcześnie na różne choroby, uznała, że widocznie ma takie geny i zaakceptowała perspektywę śmierci, jako nieuchronną. (W końcu będąc po sześćdziesiątce i mając czworo wnucząt mogła uznać, że już zrobiła co do niej należało.) Dopiero kiedy powiedziała o tym swojemu synowi i zobaczyła w jego oczach wielki smutek uświadomila sobie, jak wielkim ciosem będzie jej śmierć dla bliskich...

W szpitalu odwiedzala ją przyjaciółka, młoda, ładna kobieta o rysach lekko azjatyckich. Jako praktykująca katoliczka nauczyła ją modlić się na różańcu i codziennie towarzyszyła jej w tej modlitwie. To pomoglo chorej i bardzo cierpiącej Tammy skupić się na czymś innym niż ból. Nie modliła się o uzdrowienie, po prostu kontemplowała kolejne tajemnice pod kierunkiem przyjaciółki. Efekt był taki, że została uzdrowiona i na Wielanoc ma zostać przyjęta do Kościoła Katolickiego.

Bardzo mnie ta historia poruszyła, zwłaszcza przyjaciółka, która codziennie odwiedzała starszą kobietę i modliła się z nią ponad godzinę. Abstrahując od jej bezinteresowności, to jest to dla mnie przykład osoby w sposób właściwy czerpiącej ze skarbów, jakie w swoim posiadaniu ma Kościół Katolicki. Nie dość, że sama je znajduje, praktykuje w swoim życiu (ewidentnie z dobrym skutkiem), to jest w stanie dzielić się z tymi, którzy potrzebują, a wcześniej trafnie rozpoznać.

Z jednej stony mamy coś tak pięknego - modlitwę praktykowaną z właściwym nastawieniem w obliczu śmierci, przyjaźń, miłość syna i męża... A z drugiej nieustanny wysilek "tego świata", żeby wiarę w Boga (ze szczególnym uwzględnieniem chrześcijaństwa) obśmiać i obrzucić gównem. Można się tak bawić, kiedy wszystko się układa (o ile to możliwe), ale kiedy pojawia sie cierpienie, nie zostaje nic i wtedy "ten świat" podpowiada wyłącznie samobójstwo. Właśnie po tym można poznać ponad wszelką wątpliwość, że mówi przez niego nieprzyjaciel rodzaju ludzkiego...

Jest jeszcze trzecia strona tej układanki - niewierzący hierarchowie, którzy zamierzają utwierdzać ludzi praktykujących grzech wołający o pomstę do nieba w ich zlym wyborze za pomoca błogosławieństwa. Nie mając wiary, często sami obarczeni wiadomą skłonnością, której bez oporów folgują, nie są wstanie rozpoznać, że słowa takie jak grzech, błogosławieństwo, modlitwa opisują RZECZYWISTOŚĆ. To nie są tylko puste dźwięki, którymi można się bawić i mamić skołowanych katolików.

Można być Kościołem znudzonym, zniecierpliwionym, a nawet na niego wpieprzonym. Bożna być zniechęconym swoją własną modlitwą, która wydaje sie nic nie poruszać. Wszystko to rozumiem. Mniej mam zrozumienia dla lęku przed obciachem, bo mój instynkt stadny jest raczej słaby, ale widziałam takie przypadki zwłaszcza wśród młodych ludzi. Duchowieństwo nie pomaga, bo samo mierzy się w własnym brakiem wiary, a co za tym idzie pytaniem o sens swego powołania...

Historia Tammy Peterson pokazuje jednak, że najbardziej obśmiana praktyka świata może mieć moc, o jakiej nam się śniło. Być może jest tak, że gdybyśmy odważyli uwierzyć naprawdę, sami doświadczalibyśmy podobnych cudów w naszym życiu. Może tym przychodzącym z zewnątrz jest łatwiej, bo robią to po raz pierwszy bez obciążeń, bez pamięci tych wszystkich godzin niewysłuchanych modlitw i zawiedzionych nadziei... Nie wiem, ale piszę z głębokim przekonaniem, że odwieczna nauka Kościoła trafnie opisuje rzeczywistość duchową, nawet jeśli sami katolicy (ze szczególnym uwzględnieniem hierarchów) w to nie wierzą...




środa, 13 marca 2024

Wstęp do Dano-Browno-logii

Chyba to objaw masochizmu - postanowiłam (leżąc chora na grypę) w końcu przeczytać Da Vinci Code Dana Browna. Zainspirowało mnie Sedinum Leszka Hermana. Po przebrnięciu przez to coś stwierdziłam, że wymysły Browna "usamodzielniły się" i funkcjonują w pop kulturze niezależnie od jego książki.

Wcześniej, słysząc Marię Sadowską twierdzącą w rozmowie z Jaruzelską, że patriarchat trwa od 2 tys. lat, byłam pod wrażeniem jej monstrualnej ignorancji i zastanawiałam się skąd ta tępa dzida (pardon my French) wzięła taką liczbę. Osoba specjalizujaca sie w  filmach o kopulacji nie ma obowiązku znać historii starożytnej, ani żadnej innej, ale dlaczego się tym popisuje publicznie?

Otóż taka właśnie teza została wypromowana przez Dana Browna w jego debilnym knocie. Tenże autor twierdzi - ni mniej ni więcej - że w świątyni Salomona były czczone dwa bóstwa: męskie - Jahwe i żeńskie - Shekinah (Szekina). Tym drugim terminem określa się w judaizmie immanentną, bezcielesną obecność Boga w świecie. U Browna natomiast zasugerowne jest coś w formie małżeństwa jak - nie przymierzając - Zeus i Hera albo Jowisz i Juno.

Skąd się taka teza wzięla? Ano z dupy autora, który ewidentnie nigdy nie mial okazji zapoznać sie ze Starym Testamentem i twierdzi, że opis upadku pierwszych ludzi z Księgi Rodzaju jest wymyślony przez... chrześcijan. To chrześcijanie obarczyli Ewę winą za grzech pierworodny! Jego fan - Leszek Herman -  pisze dla odmiany o "chrześcijańskim micie potopu"!

Tu nasuwa się poważne pytanie: Jak Dan Brown, pisząc dla Amerykanów, którzy w wiekszośći z Biblią się zetknęli, może im wciskać taki kit?!!! W przypadku Leszka Hermana sądzę raczej, że on rzeczywiście nie ma żadnego rozeznania w tej materii, podobnie jak jego target.

Tak więc, drogi czytelniku, Stary Testament został napisany - ni mniej ni więcej - tylko przez chrześcijan, bo jest - jak by na to nie patrzeć - bardzo patriarchalny, a kult jakiegokolwiek bóstwa poza Jahwe jest tam najsurowiej potępiony.

Za Nowy Testament odpowiedzialny jest natomiast KONSTANTYN, który wcale chrzescijaninem nie był - przyjął chrzest dopiero na łożu śmierci - ale dobrze obstawił. Na soborze w Nicei, który - uwaga - odbyl się CZTERY WIEKI po wydarzeniach opisanych w znanych nam ewangeliach, za pomocą lagi wymusil na ojcach soborowych taką wesję wydarzeń, jaka mu pasowała.

A jaka mu pasowała? Ano taka, że Jezus byl Bogiem, więc nie mógł mieć żony i dziecka!!! Dlaczego bóg nie móglby spłodzić potomka z ziemską kobietą? We wszystkich mitologiach starożytnych taka idea była  bardzo papularna. Przecież sam cesarz (podobnie jak inni władcy starożytni) był uznawany za boga i przyslugiwał mu kult należny bogu sprawowany w celach propaństwowych. Bogowie starożytni z nielicznymi wyjątkami byli nadzwyczaj jurni i płodni i posuwali wszystko, co się ruszalo niezależnie czy bylo śmiertelne, czy nie, stąd wiele możnych rodów rzymskich wywodzilo swój początek od bóstw. Romulus i Remus byli przecież synami Marsa i westalki Rei Sylwii, a ród Juliusza Cezara pochodził od Wenus (przez Eneasza).

Gdyby ewangelie byly redagowane pod dyktando rzymskiego poganina w celu uzyskania kompromisu między chrześcijaństwem a religiami politeistycznymi, wyznawanymi przez wielu z jego poddanych, Jesus mógł mieć tyle dzieci ile było rzymskich prowincji, a każde z nich dobrze nadawaloby sie na patrona!

Konstantyn ochrzcił się na łożu śmierci - co było często praktykowane w starożytnym Rzymie - z bardzo prozaicznego powodu. Wierzono, że chrzest usuwa wszystkie grzechy, natomiast nie bylo jasności co z grzechami popełnionymi po chrzcie. Zakładano, że zasadniczo nie powinno ich być, ale przecież każdy wiedział, że będą, więc "oczyszczenie" zostawiano sobie na koniec życia, aby bez obciążeń dostać się do nieba.

Skąd pomysł, że ewangelie zostały zredagowane przez Kostantyna? Ano bo przedtem MUSIAŁY być inne wersje. Istnieją przeciez apokryfy. Jak datowane są te apokryfy, o czym opowiadają, czym się rożnią od ewangelii kanonicznych autor nie ma bladego pojęcia. O znaleziskach z Qumran też nie za bardzo, bo sugeruje, że tam to dopiero byly inne wersje i dlatego Watykan powtrzymywal prace nad odczytaniem.

W Qumran o ile mi wiadomo znaleziono pełną wesję Księgi Izajasza, fragmenty Księgi Powtórzonego Prawa, Psalmy, komentarze i pisma własne wytworzone przez gminę esseńczyków. O ewangeliach nie slyszałam nigdy, gdyż wspólnota użytkujaca jaskinie nad Morzem Martwym działała głównie przed narodzeniem Chrystusa.

Jeżeli czegoś zwoje z Qumran dowodzą to raczej tego, że Stary Testament nie zostal napisany w średniowieczu, co sugerują różni "mędrcy" na podstawie faktu, że najstarsza zachowana w całości biblia hebrajska (kodeks leningradzki) pochodzi z XI w. n.e. Zwoje z Qumran z jej fragmentami są o ponad tysiąc lat wcześniejsze.

Temat ciężarnej Marii Magdaleny, św. Graala i templariuszy zostal już dostatecznie ośmieszony w wielu książkach (np Wahadlo Foucaulta Umberto Ecco), że nie będę poświęcać mu czasu i ambarasu.

Inicjatorem prześladowań temlariuszy nie byl "Kościól" tylko Filip Piękny, król Francji, który chciał położyć rękę na ich majątku. To on wydał rozkaz spalenia na stosie wielkiego mistrza Jakuba de Molay i jego współbraci. (Jeśli katolik idzie rankiem do latryny, nie znaczy, że to Kościól się wypróżnia, a jeśli współżyje, ze swoją żoną - też katoliczką - to nie znaczy, że Kościół kopuluje sam ze sobą.)

Niektórzy władcy świeccy w dziejach bywali tak potężni, że potrafili przeprowadzać swoją wolę także w Watykanie, ba byli w stanie "deportować" kurię rzymską z papieżem włącznie do Awinionu na teren wlasnego państwa. Papieże nie byli spiskowcami rządzącymi Europą, tylko ludźmi zmuszonymi do wielu kompromisów, a ich władza polityczna byla bardzo ograniczona.

Wszystkie rewelacje o Leonardzie da Vinci są mniej wiecej tyle samo warte. Najlepszy jest opis Ostatniej Wieczerzy, gdzie św. Jan Ewangelista, przedstawiony - zgodnie z tradycją - jako młodzieniec z włosami do ramion, jest opisany przez autora książki jako Maria Magdalena, a Piotr nachylajacy się do niego, aby dopytać, co Mistrz powiedział, ma rzekomo "jej" grozić nożem  (no chyba, że to jakaś nadliczbowa ręka "jej" grozi)

Tak się składa, że rąk jest dokładnie 26 - po dwie na 13 osób siedzących przy stole (Jezus + 12 apostołów). Niektóre nie są zbyt prawidłowo - w sensie anatomicznym - namalowane. Ręka z nożem z calą pewnością należy do Piotra, choć jej wygięcie w nadgarstku jest dość karkołomne. Według Wikipedii to aluzja do odcięcia ucha Malchusowi mieczem. Nie wiem czy tak jest, ale to bardziej prawdopodobne niż grożenie nożem nieobecnej na wieczerzy Marii Magdalenie.

Wszelkie dopatrywanie sie ukrytych znaczeń w fakcie, że jeden obraz zostal namalowany na drugim jest głębokim idiotyzmem, gdyż do dziś dnia artyści używają podobrazi z odzysku ze względu na cenę i nakład pracy potrzebny do ich przygotowania. Podobnie było z pergaminami. Używano ich wtórnie po zeskrobaniu wcześniejszego zapisu.

A już zupełnym mistrzowstwem świata mają być dokumenty poświadczające, że ktoś tam jest potomkiem Jezusa i Marii Magdaleny. Jak sobie autor to wyobraża?!!!  Świadectwo urodzenia czy chrztu z imionami rodziców i panieńskim nazwiskiem matki? Co mogłobybyć DOWODEM takiego uroszczenia? Odręczny podpis świadka, poświadczony w jakiejś bazie danych, czy odcisk palca?

Dan Brown sprawia wrażenie jakby nie wiedział skąd znamy starożytne teksty.  Chyba myśli, że np mamy rekopis Wojny Galijskiej Cezara z jego podpisem i odciskami palców. Otoż nie, teksty antyczne znamy z o wiele poźniejszych kopii, nie zawsze w 100% dokładnych (ze względu na blędy kopisty). Dziedzictwo antyku zostalo uratowane w średniowieczu przez mnichów w klasztornych skryptoriach!

Owszem archeolodzy znajdują gliniane tabliczki z pismem klinowym, czasem wypalone w ogniu licznych pożarów i wtedy rzeczywiście obcują z przedmiotami sprzed tysięcy lat, co jednak nie oznacza, że na przykład babiloński poemat Enuma elisz o stworzeniu świata czy epos o Gilgameszu jest pierwszym, bestselerowym wydaniem.

Spisanie takiego eposu nastąpiło po wiekach ustnego przekazywania z pokolenia na pokolenie. Ewangelie także były najpierw przekazywane ustnie, a spisane pod koniec życia świadków tych wydarzeń, co jest - jak na warunki starożytne - tempem zaiste ekspresowym. Ilość i zgodność ze sobą rękopisów jest najlepszym dowodem ich autentyczności.

Nikt, kto Ewangelie czytał, nie może twierdzić, że jakiś oszust wymyślił je dla niecnych celów. Jeśli, ktoś się upiera niech sam sprobuje napisać coś podobnego. Żełajem uspiechow!

Nie chce mi się dalej pastwić nad tym gniotem. Pomijajac wszystko inne, jest po prostu nudny. Bohaterowie nie maja życia w sobie, są papierowi i zupelnie nieprzekonywujący. Wielki Albinos z Opus Dei jest - nie wiadomo dlaczego - nazywany mnichem. Być może ma budzić skojarzenia z powieścią Matthew Lewisa i seksualnymi wyczynami protagonisty. 

Generalnie świat anglosaski przesycony jest od Henryka VIII antykatolicką propagandą w takim stopniu, że najbardziej idiotycznych pomysłów na  nikczemność Kościoła nikt nie kwestionuje. Najlepszy przyklad - krucjaty. Chrześcijanie chcieli najpierw obronić się przed najazdem, a następnie odbić zagarnięte ziemie. Co za zło!!! Muzulmański podbój chrześcijańskiego świata (Pn Afryki, Bliskiego Wschodu, Azji Mniejszej, Kaukazu, Balkanów, Półwyspu Iberyjskiego)  na stulecia (w tym do dnia dzisiejszego) - cisza. To, oczywiście, dobro i ubogacenie!!! 

Pisałam to wszystko z pamięci, nie zaglądając do książki, żeby sprawdzić czy czegoś nie przekręcam, a wszelkie argumenty przeciw pomysłom autora wzięlam z głowy. Uznałam, że to czytadło nie jest warte mojego wysiłku. Mogłam więc się dopuścić jakichś nieścislości, jeśliby ktoś znalazl.

P.S.

Świat antyku rzymskiego, greckiego i cywilizacje starożytnego bliskiego wschodu według Dana Browna nie byly patriarchalne!!! Dlaczego? Ano bo czczono w nich żenskie bóstwa! Owszem i wiązała się z tym np prostytucja sakralna. Czy kandydatki na kaplanki-prostytutki skladaly podanie ze zdjeciem z prośbą o przyjecie do takiej pracy? Niestety nie. Decydował ojciec oddając córkę w dzieciństwie do takiej posługi.

Podobnie rzecz się miała z kaplankami - dziewicami, np rzymskimi Westalkami. Zaczynaly służbę w świątyni w wieku lat 6 i trwala ona 30 lat, po tym okresie mogły wyjść za mąż. Z racji notorycznego braku kobiet w Rzymie na ogół mialy liczne propozycje. Dlaczego brakowalo kobiet? Na skutek tak zwanego nienaturalnego znikania młodszych sióstr, czyli - innymi słowy - wynoszenia ich do lasu po urodzeniu.

Jeśli taką westalkę złapano in flagranti z mężczyzną zakopywano ją żywcem w ziemi - uroki matriarchatu, czyż nie? Ojciec był panem życia i śmierci kobiety do ślubu, a potem mąż.

Jeśli ktoś chciałby poznać pozycję kobiet w starożytnej Grecji (Atenach konkretnie) to polecam Gromiwoję Arystofanesa...




wtorek, 12 marca 2024

O koptach i rekolekcjach w Częstochowie


Taka sprawa: koptowie zawieszają dialog ekumeniczny z Kościołem Katolickim z powodu Fiducia Supplicans. Szczerze mowiąc trudno się im dziwić. 

Jak te watykańskie cioty mogą nie rozumieć, że jeśli komuś muzułmanie non stop podkładaja bomby pod kościoły, to ten ktoś ma inne problemy niż czy może oficjalnie pokazać się z boyfriendem, czy raczej nie. Nasi bracia w wierze w Afryce i Azji sa mordowani, a papież nie ma im nic do powiedzenia, bo wlaśnie intensywnie mizdrzy się do możnych tego świata!!!

Byłam na początku marca na rekolekcjach w Częstochowie. Wróciłam z grypą-gigantką i do dziś dnia nie mogę dojść do siebie.

Ojciec Marcin Ciechanowski OSPPE uraczyl nas w sobotę kazaniem, z którego dowiedzieliśmy się, że w przypowieści o synu marnotrawnym tak naprawdę czarnym charakterem jest ten starszy, który się nie cieszy z hojności ojca wobec młodszego brata. Starszy syn ma mentalność niewolnika, co można poznać po wyrzucie, że tyle lat służy ojcu, a nie dostal żadnej nagrody!

Dalej łatwo zgadnąć - to my katolicy, wierzący i praktykujący jesteśmy tymi starszymi synami, którzy nie cieszą sie z Fiducia Supplicans, bo mamy czarne serduszka i mentalność niewolników.
Rekolekcjonista-dominikanin pewnie dodałby jeszcze, że jesteśmy odrażający, brudni źli, a jajka, które przynosimy do poświęcenia w wielką sobotę śmierdzą... Ojciec Ciechanowski się do tego nie posunął, ale z goryczą stwierdził, że w dzisiejszych czasach trzeba bronić papieża przed katolikami, a przecież Kościół się zmienia, bo ŻYJE!

Wszystko to bardzo pięknie, ale ktoś by mógł się upierać, że gdzie Kościół naprawde żyje, tam nie ma problemu pedalstwa tylko prześladowań i do tego problemu papież powinien się odnieść w pierwszym rzędzie, a nie sprzedawać chińskich katolików komunistom za jakieś niejasne ustalenia (najprawdopodobniej chodzi o kasę)


niedziela, 11 lutego 2024

Mariola z pornola, czyli urząd miejski Wrocławia jako zamtuz

W urzędzie miejskim Wrocławia 49-letnia urzędniczka w godzinach pracy rozbierała się przed kamerą w swoim gabinecie. Przełożeni wiedzieli i nic. Dopiero, kiedy Marcin Torz to naglośnił, zmuszono ją do zwolnienia się. Podobno pracowała tam od 20 lat!

Inny pracownik tegoż urzędu prowadził w miejscu i godzinach pracy autokomis, a strażniczka miejska wypisywała cudzoziemcom astronomiczne mandaty i różnicę między wielokrotnie zawyżoną kwotą a właściwą inkasowała do własnej kieszeni.

Wrocław pod rządami Sutryka w pigułce.

Przypominam sobie te wszystkie "konkursy" na stanowisko tego lub owego. Jakie to testy trzeba było zdać, jeśli laskawie poproszono cię na tzw "rekrutację". A najczęściej nie proszono wcale, mimo, że spełnialo się wszystkie wymagania...

A tu jakaś nie bójmy się tego słowa "biurwa" - w sensie doslownym - organizuje porno-seanse we wlasnym gabinecie i nikogo to nie szokuje. Musiala wysoko zajść w hierarchii, żeby takowy posiadać i móc się w nim zamknąć... Jej kwalifikacje były ewidentnie pierwszorzędne...

Dlaczego nie napiszą uczciwie, że szukają bezpruderyjnej osoby bez zahamowań, albo przedsiębiorczego kierowcy? Nawet mnie to nie śmieszy, niestety, bo żyjemy nie tylko pod rządami infantylnych kretynów, co zawsze wiedziałam, ale także przestępców, kurw i promujacych je alfonsów...

poniedziałek, 5 lutego 2024

O Sedinum Leszka Hermana

Zaraziłam sie jakąś paskudną bakterią szpitalną, więc siedzę w domu na antybiotyku i oddaję się lekturze. Własnie skończyłam Sedinum Leszka Hermana i jestem pod wrażeniem niewiarygodnej ignorancji pisarza w dziedzinie historii i kultury, co jest o tyle dziwaczne, że jego książka eksploruje "zagadki historyczne".

Najpierw myślałam, że to przedstawiciel pokolenia, które edukowalo się na GW, ale nie! Facet urodził się w kwietniu 1967 z ojca kapitana żeglugi wielkiej pochodzącego z Krakowa i matki  z kresów. Znaczy tylko o niecałe półtora roku ode mnie młodszy, więc niby moje pokolenie...

Szkoła w PRLu, do ktorej uczeszczałam mimo swego propagandowego skrzywienia dostarczała jednak podstaw rzetelnej wiedzy, którą oczywiscie należało rozwinąć i w pewnych miejscach skorygować, ale nikt np nie twierdził że ludzie w średniowieczu wierzyli, że ziemia była płaska, a takie wyobrażenie obecnie mają absolwenci uniwersyteckich kierunków humanistycznych... Pamiętam nawet czytankę z podstawowki o Koperniku, z której można bylo dowiedzieć się o systemie Ptolomeusza nieprzerwanie dominującym w astronomii od 2 w. p.n.e... 

Tymbardziej zadziwia mnie autor - architekt z wykształcenia - którego wiedza jest na poziomie amerykańskiego ucznia szkoły średniej, który o historii europejskiej dowiedział sie przed chwilą z wikipedii na potrzeby prezentacji na YouTube. Twierdzi więc np., że "Kościół podbił kraje bałtyckie", bo nie ma pojęcia kim byli krzyżacy i że utożsamianie ich z Kościołem jest głębokim absurdem, w sytuacji, kiedy papież opowiadał się - nie raz - po stronie korony polskiej w konflikcie z zakonem.

Dla Leszka Hermana "Kościół" mordowal katarów, bo ewidentnie nie chodzil w szkole na historię. Nawet w PRLowskim podręczniku do liceum była informacja, że wojna z albigensami miała głównie podłoże polityczne i walczyli w niej francuscy panowie z północy z tymi z południa, którzy czasem sympatyzowali z heretykami... Herezja albigensow była zaledwie pretekstem dla politycznej rozgrywki...

Rozumiem, że w czasie wojny 100-letniej między Francją i Anglią Kościół walczył sam ze sobą, gdyż oba królestwa do niego należały?!!! 

Podobnie autor nie rozróżnia między procesami o herezję a polowaniem na czarownice. W państwach, gdzie działała inkwizycja jak np Hiszpania polowań na czarownice praktycznie nie było, bo sądy orientowały sie natychmiast, że oskarżona jest ofiarą pomówienia przez nieżyczliwych sąsiadów... Apogeum polowań na czarownice to czasy nowożytne w krajach protestanckich jak np Niemcy...

Renesans nie był żadnym wiekiem rozumu tylko odgrzebywaniem tradycji antycznej z całym dobrodziejstwem inwentarza a więc magią, alchemią i przesądami tak utrudniajacymi życie przeciętnego Rzymianina (jak np konieczność ciągłego sprawdzania czy znaki i liczby są sprzyjające, a jeśli nie są rezygnacja z planów)...

Ale najpiękniejsze jest stwierdzenia, że wiek XII  był apogeum wieków ciemnych, kiedy to systematycznie niszczono kulturę antyczną i dominowała "prymitywna architektura romańska". To już jest absurd na tylu poziomach, że nie wiadomo od czego zacząć. 

Wieki ciemne trwały mniej więcej od V do VIII w., kiedy cesarstwo rzymskie upadło pod naporem ludów barbarzyńskich z północy. Wtedy to właśnie mnisi w swoich klasztornych skryptoriach ratowali dziedzictwo antyku przed zniszczeniem.

Wiek XII to rozkwit kultury średniowiecznej z uniwersytetami, szkołami i szpitalami prowadzonymi przez zakony, o wspaniałej sztuce nie wspominając. Architektura romańska swoją nazwę zawdzięcza Rzymowi i przechowała, to co było największym osiągnięciem architektury rzymskiej to jest łuk, a co za tym idzie umiejętność budowania sklepień i możliwość przekrywania dużych powierzchni bez konieczności stosowania ogromnej ilości podpór. Nazwanie architektury romańskiej prymitywną przez architekta to jest ten poziom ignorancji, ktory mnie po prostu przekracza.

Podejrzewam, że pan autor po prostu nie uczyl się niczego poza tym, co konieczne do uprawiania swojego zawodu, aż zainteresował się II wojną światową (od strony niemieckiej oczywiście) i masonami. Miasto Szczecin jest dobrym miejscem na rozwijanie takich zainteresowań. Dziury w edukacji uzupełnił pseudowiedzą a la Dan Brown i propagandą GW, z ktorą współpracował.

Autor, ktory ma problem z ogólnodostepną wiedzą o średniowiecznej Europie, stawia śmiałą hipotezę, że w okolicach Szczecina stacjonował rzymski legion, po którym została podziemna kaplica dekorowana malowidłami przedstawiającymi rysie (lynx lynx), gdyż to z ich skamieniałego moczu powstał bursztyn bałtycki!!! Co więcej w tejże kaplicy przechowywana jest czaszka gryfa tzn jakiegoś dinozaura i najwyraźniej z tego wlasnie powodu ród pomorskich książąt wziął nazwę gryfitów!!!

Nie mam nic przeciwko książkom o tajemnicach Szczecina, masonerii, Gryfitów czy Sydonii von Borcke. Mogą być popularno-naukowe albo fabularne wszystko mi jedno, ale ta mieszanka kompletnej historycznej ignorancji, arogancji, Dana Browna, GW i teorii z doopy wziętych mnie powaliła.

I jeszcze ta urocza maniera mówienia, że "zniszczyliśmy to miasto stawiając blokowiska". Tak, pierwsza osoba liczby mnogiej jest tu na miejscu, bo GW to pomioty - fizyczne lub mentalne - tych, którzy to miasto rzeczywiście zniszczyli, czyli sowietów i komunistów... Niechby sobie pozostali przy tej słusznej samokrytyce, ale nie, katole byli gorsi, bo oni bezmyślnie niszczyli wszelkie poniemieckie pamiątki, po mszy niedzielnej oczywiście...

Tak, panie autorze, bardzo się starasz, żeby przynależeć,tam , gdzie aspirujesz i odciąć się od obciachu polskiego punktu widzenia, którego nie podzielasz, bo nie masz pojęcia o historii. Doceniono cię więc możesz wydawać te swoje cegły, ale ja na szczęscie nie muszę ich czytać!!!

wtorek, 30 stycznia 2024

Pocztówki z ferii zimowych, czyli senna podróż dookoła świata...

Śniło mi się niedawno, że ruszam do Azji. W moim śnie są takie drzwi, przez które się tam wchodzi. Spieszę donieść, że Azja pokryta jest lasem tak gęsto sadzonym jak szkółki leśne za PRLu. Tylko wąskie scieżki umożliwiają przemieszczanie się po tym gąszczu. Zwierzęta też tam pewnie są, ale ich nie widziałam, choć czułam ich obecność. Żadnych miast nie pamiętam, choć niewykluczone, że były, ani żadnych Azjatów...

Ze zdziwieniem odkryłam więc na moim laptopie dokumentację nocnej  podróży dookoła swiata...

Zwierzęta całkiem euroazjatyckie, ten odcięty po lewej to rosomak. Podróż musiała zacząć się nocą na półkuli pólnocnej....

...żeby nieoczekiwanie przenieść mnie do Australii. Nawet nie wiedziałam, że w bezludnym interiorze tego kontynentu trafię na ruiny cywilizacjii inspirowanej helleńską. Są rzeczy na niebie i ziemi, o których nie śniło się filozofom...

Wracając z antypodów trafiłam na bezludną wyspę.na której spędziłam dzień...

... i noc. Stamtąd przenioslam się znowu w swojskie klimaty polnocnej Europy...

...tylko nieco odległe w czasie...





poniedziałek, 29 stycznia 2024

Spóźnione serduszka na WOŚP

Ja tu o paulinach, a tymczasem wczoraj odbył się kolejny Owsik Show. Niestety spóźniłam się z moimi pomysłami, więc organizatorzy w tym roku już nie skorzystają, ale ze szczodrości serca opublikuje na blogu. Będzie jak znalazl na przyszly rok, albo na jakąś demonstrację, którą Juras zapragnie wesprzeć ogromem swego autorytetu świeckiego świętego.

  1. Serduszko dla pisowców, którzy - jak powrzechnie wiadomo - są złem porównywalnym do sepsy, ale jak dają kase, to Owsikowi pecunia non olet...


2. Serduszko, w które należy się zaopatrzyć zanim spotka się wolontariuszy Owsika. Jest bardzo inkluzywne, pomyślane nie tylko dla pisowców...



P.S.
Demonstruję w 3D jak należy ustawić się frontem do Owsika!







niedziela, 28 stycznia 2024

Nowe porządki u wrocławskich Paulinów

Się porobiło z paulinami! Źle znosiłam kazania o. Maksymiliana - poprzedniego przeora - w stylu "Co czuła Maryja? Co czuło serce matki?", ale to co dzieje pod rządami o. Tomasza jest o WIELE gorsze.

Dziś poszłam na 10.30, żeby uniknąć neonów i ich wstępów do wszystkich czytań. Okazało się, że tę mszę obstawia "domowy kościół". Ani mnie to ziębi, ani grzeje dopóki nie  mowią zbytecznych wstępów. Nie mówią. Robią procesję z darami, ale wstępów akurat nie wyglaszają. Nie będę rostrząsać homilii, specyficznego tonu jakim jest zazwyczaj wygłaszana i dziwacznych interpretacji tekstów biblijnych o.Tomasza. Jestem w stanie nie jedno znieść, ale - niestety - moja cierpliwość jest wystawiana na ciężką próbę.

Gdzieś przy ogłoszeniach parafialnych dowiedzieliśmy się, że podczas kiedy my "tylko przychodzimy i słuchamy", to domowy kościół "uczestniczy aktywnie w 100%" w eucharystii tzn dwie osoby obstawiają czytania, a dwie następne (a może trzy) procesję z darami. Szczęka mi opadła, choć nie jedno już w tym kościele słyszałam.

Potem usłyszeliśmy także, że małżeństwa mogą dołączyć i przeżywać swoją wiarę we wspólnocie z innymi małżeństwami i - jak rozumiem - uczestniczyć aktywnie, cokolwiek by to miało znaczyć. Reszta natomiast raczej będzie "tylko przychodzić i słuchać".

Proszę Ojca-Otwartego-Tomasza, a co jeśli jakiś małżonek umrze, da nogę, albo wymieni swą małżonkę na nowszy model? Czy ta owdowiala lub porzucona może nadal pozostawać w "kościele domowym", czy automatycznie staje się zagrożeniem dla innych małżeństw, zostaje wypisana z klubu i musi znowu dołączyć do tych co przychodzą i tylko słuchają ?

Więc uczestnictwo w niedzielnej eucharystii jest z jakichś tajemniczych powodów niewystarczajace, a wierni dzielą sie na lepszych i gorszych w zależności czy przynależą do jakichś wspólnot czy nie?

Skąd taki pomysl? Gdzie jest slynna "podstawa prawna" do takiego myślenia? Katolik nie ma obowiązku należeć do żadnej wspólnoty!!! Taka przynależność nie czyni z nikogo lepszego chrześcijanina, ani czlowieka. Jedni jej potrzebują, inni nie, a jeszcze innym szkodzi! 

Znajomy, który był na 12, opowiedział mi o homilii o. Marcina, który zrobił całe przedstawienie, żeby obśmiać kobietę, która chodziła po górach z małym pieskiem. Ojciec Marcin z towarzystwem schowali sie pod wiatą przed deszczem, a owa niewiasta zapytała czy znajdzie się miejsce dla niej i "jej dziecka" (miala na myśli pieska). Ubaw był po pachy. Owszem, nazywanie zwierzątka dzieckiem jest nieco dziwaczne, ale "znaj proporcją mocium panie!"

Kobieta z pieskiem albo nie miała się z kim wybrać w góry, albo nie chciała. Może w życiu jest samotna i jej to doskwiera, stąd zwierzątko dotrzymujące towarzystwa. Czy ktokolwiek wyśmiewa się z bezdomnego dzielącego z psem swój skromny posiłek? Mechanizm psychologiczny jest wtedy doskonale czytelny. Dlaczego w przypadku samotnej kobiety miałoby być inaczej. Że jest czysto ubrana? Że lepiej funkcjonuje w życiu? To jest jakiś zarzut?

Czy ojciec Marcin nie wie, że do urodzenia dzieci potrzebny jest odpowiedni mężczyzna? Może ta kobieta tęsknila za macierzyństwem, ale nikogo takiego nie spotkała w życiu? Może wiązało się to dla niej z wielkim cierpieniem? Przypomina mi się moja sunia Polijka, która miewała cieczkę 4 razy do roku, a potem nierzadko ciążę urojoną i wtedy budowała gniazdo, do którego znosiła pluszowe zabawki. Może dlatego niespełniony instynkt macierzyński nigdy nie wydawał mi się śmieszny...

Jeżeli o. Marcin tego nie widzi to spójrzmy na sprawę z innej strony. Kościół Katolicki błogosławi pary homoseksualne (od Fiducia Supplicant legalnie), znaczy akceptuje mężczyzn obcujący seksualnie ze sobą i mieszkajacych wspólnie. Czy takie zjawisko społeczne nie powoduje braku potencjalnych kandydatów na ojców i mężow? Jak w takiej sytuacji ktokolwiek może winić kobietę, że nie znalazła partnera? A może mimo to powinna zajść z kimkolwiek i wychowywać samotnie owoce takich przypadkowych stosunków? Czy to jest obecna nauka katolicka, bo nie nadążam za postępem postępu...

piątek, 19 stycznia 2024

Opętany rowerzysta, a sprawa polska...

 Idę sobie wałem nad Ślęzą i napawam pięknem zimowej przyrody. Ścieżka wydeptana w śniegu mniej więcej na środku więc się jej trzymam. Nagle przejeżdża obok rozpędzony rowerzysta lekko mnie potrącając.

- To jest ścieżka dla pieszych ! - mówię glośno

- Pani coś do mnie mówiła? - zatrzymuje się i obraca w moim kierunku (chyba w nadziei, że się zacukam)

- Mówię, że ta ścieżka jest dla pieszych, a pan mnie potrącil - powtarzam głośno i wyraźnie

- Myli się pani, to jest wał i mam prawo po nim jeździć (czy jakoś tak)

- Ale mnie pan potrącił... - powtarzam spokojnie

- Bo pani idzie środkiem...

- Ale mógł pan powiedzieć "przepraszam"

- To zadzwoń na policję, ty wiedźmo!!! - mówi wyraźnie zmienionym głosem, po czym wskakuje na rower i odjeźdża błyskawicznie...

- No właśnie, to jest własnie to... - komentuję tę naglą zmianę tonu z niezmąconym spokojem, a rowerzysta pokazuje mi środkowe paluszki na obu rączkach (na przemian, oczywiście).

Musze przyznać, że czegoś podobnego jeszcze nie widziałam tj, że ktoś zaczyna rozmowę (konfrontację) zachowując wszelkie cywilizowane formy, by bez żadnej widocznej przyczyny przejść do wyzwisk. Miałam nawet wrażenie, że jego głos stał się skrzekliwy, a wczesniej nie był...

To tak jakby nagle zaczął przemawiać ktoś inny... Najpierw chamowaty, ale mieszczacy się w pewnych granicach, potem istota calkiem upadla, regres do jakiegoś skrajnie zdemoralizowanego, psychopatycznego bachora, ktory bardzo źle skończy...

Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że tego rodzaju sytuacje muszą mieć komponent duchowy. Ludziom czasem siadają nerwy i mówią podniesionym głosem, a nawet krzyczą. To się często przytrafia kierowcom i do jakiegoś stopnia jest wytlumaczalne stresem... W przypadku rowerzystów nie ma takiego usprawiedliwienia, zwłaszcza kiedy najeżdżają spokojnie spacerującą w parku osobę. Mogą przecież zwolnić, objechać lub po prostu zsiąść z roweru. Nie ma żadnego powodu do nerwow i agresji. Ludzie spacerują po parku, bo parki po to są! To rowerzyści są intruzami zakłócającymi ludziom odpoczynek.

Zawsze mnie zastanawia skąd bierze sie w ludziach ta extra ohyda, ponad normatywne chamstwo, nieproporconalna agresja, wielokrotnie przekraczajaca przyczynę gniewu. W przypadku ludzi młodych to pewnie wynik bezstresowego wychowania i demonicznej pop kultury, którą chłoną od niemowlęctwa. Wykorzenione z tradycji małe aroganckie gówna podłączone do swoich smartfonow całą dobę. Są jednocześnie silnie toksyczni i zupełnie bezbronnni. Smartfon im mówi, że maja zmienić płeć i poslusznie odrąbuja sobie kolejne części ciała. Ludźmi  z pokolenia rodziców i dziadkow, którzy mogli by im pomóc, z zasady gardzą jako cyfrowymi analfabetami.

Ta sama ohyda widoczna jest na wszelkich akcjach organizowanych przez UB-ków i ich mentalne pomioty, vide akcje pod pałacem prezydenckim po katastrofie smoleńskiej czy "protesty" po wyroku TK w sprawie aborcji eugenicznej, polegajace na zakłócaniu mszy i niszczeniu kościołów. Te ich hasła sprowadzajace się wyłącznie do wulgaryzmów i przekraczanie wszystkich granic jak np kpiny ze śmierci czy bólu po stracie najbliższych...

Stara UB-cka ohyda i nowa "progresywna". ktore czerpią z tego samego, wiadomego źrodła, podaly sobie ręce, żeby zniszczyć nasz nieszczęsliwy kraj. Mam nadzieję, ze im sie to nie uda...




środa, 17 stycznia 2024

Żegnajcie pushbacki! Witajcie "etyczne zawrócenia"!

Pani Janino Ochojska i ty, Agnieszko Holland, pisowskie pushbacki na granicy polsko - bialoruskiej przechodzą niniejszym do historii! Wasza walka przyniosła efekt - zawrócenia będą, ale etyczne!!!


A tu rozwiązanie zagadki "Jezusa z Jemenu", o ktorym pisała m.in. GW i inne OKOpressy:


Czy ktoś opublikowal jakies dementi? Ktoś widział?


Ludzie z bliskiego Wschodu wiedzą, że "migranci sa kartą przetargową Rosji wobec Polski", a europosłanka Ochojska (i wybitna reżyserka Holland) nie?!!!

Raz po artykule Malgorzaty Tomczak w GW, w którym autorka przyznaje, że przez ostatnie lata "wytwarzali falszywą wiedzę" na temat migrantów i że, to co pokazala Holland nijak ma sie do prawdy, zdarzylo mi się słuchać jakiejś rozmowy na kanale "Czaban robi raban". To było bardzo dziwne doświadczenie. Ich własne zaplecze medialne przyznało się do mistyfikacji na potrzeby walki politycznej, a oni opowiadają dalej o "uchodźcach klimatycznych"!!! To pewnie o tych, co ciągną do Finlandii - chłopcy chcą po prostu zmienić klimat!!! Czy im to jednak nie zaszkodzi?!!

Trudno mi znaleźć słowa na wyrażenie obrzydzenia, jakie czuję do ludzi przyłączajacych sie do Białorusi i Rosji w wojnie hybrydowej przeciw Polsce. Poziom ich cynizmu zapiera mi dech w piersiach. Kolportowali propagandowe białoruskie kłamstwa na temat pracy naszej SG, żeby tylko zaszkodzić politycznym konkurentom!!! Ohyda! Ohyda! Ohyda!

Moim zdaniem w więzieniu powinni siedzieć nie panowie Kamiński i Wąsik, którzy granicy bronili, tylko wszyscy ci, ktorzy w czasie ataku na nią kolportowali propagandę wroga w Polsce i zagranicą, ze szczególnym uwzględnieniem ludzi wybranych do reprezentowania Polski w UE jak np poslanka Janina Ochojska.

poniedziałek, 15 stycznia 2024

Jeszcze o dobrze skoordynowanej turystyce wyborczej

 


Co to za kraj i co za stolica? Ano Luxemburg, pałac wielkich książąt!

Ach ta spontanicznośc polskiego spoleczeństwa, które ruszyło do głosowania po 16 i zakończylo nad ranem, a ktoś nielegalnie umożliwił im udzial w wyborach w nocy...

niedziela, 14 stycznia 2024

Wojna domowa?

Kiedy się zastanawiam nad możliwością odbudowy wspólnoty (a może raczej zbudowania jakiejś wspólnoty) niezmiennie trafiam na zasadniczy problem: czy obie strony sporu politycznego rzeczywiście chcą tego samego - suwerennej, zasobnej i dobrze zorganizowanej Polski? Jeśli tak jest, to rzecz jest możliwa, choć obecnie wydaje się mniej prawdopodobna niż kiedykolwiek. Jeżeli nie, to zmierzamy prosto ku wojnie domowej - zimnej, gorącej lub hybrydowej.

Każdy, kto siega pamięcią co najmniej 10 lat wstecz, nie może udawać, że nie widział Tuska uciekającego do Brukseli i porzucającego funkcję premiera RP, swoją partię i koalicję. Pikanterii sytuacji dodawał fakt, że do ostatniej chwili powtarzal zapewnienia, że nigdzie się nie wybiera.

Ten wybór pokazuje bardzo dużo - po pierwsze jego aspiracje, a także lojalność leżą gdzie indziej niż Polska, a po drugie, że naiwnością jest mu wierzyć. Niestety ten rodzaj ukierunkowania ambicji wiąże sie w przypadku Tuska z poświęcaniem interesu kraju dla swojego własnego, co bylo widac jak na dłoni po sposobie prowadzenia śledztwa po katastrowie smoleńskiej. Wszyscy widzieli, że jego priorytetem było nie narażanie się Rosji, aby ta nie zablokowala mu kariery europejskiej jak to sie stało w przypadku Kwaśniewskiego.

Teraz Tusk wraca jako gubernator z ramienia Brukseli i ma dług do zapłacenia za wsparcie rokoszu sędziowskiego przez 8 lat rzadow PiS. Czy jakikolwiek przytomny wyborca może udawać, że nie rozumie, co to dla nas wszystkich oznacza? To będzie (i juz jest) powtórzenie rządów Bojko Borysowa w Bulgarii. W zamian za uległość, UE, czyli Niemcy, zamkną oczy na każdy poziom korupcji, bezprawia i nadużyć władzy. Uległość wobec Brukseli oznacza przymusową relokację nielegalnych imigrantów, koniec ambitnych projektów infrastrukturalnych jak CPK, port kontenerowy w Świnoujściu czy regulacja dolnej Odry, podporządkowanie naszych interesów interesom Niemiec i narzucenie nam "narracji" o polskiej winie za holokaust i wybuch IIWŚ. Rozumiem, że każdy "podłączony" do PO, KO czy jak to sie teraz nazywa liczy na swoj osobisty zysk. Ale przecież większość wyborców tej partii nie będzie miało z tego dokladnie nic, a ich poziom życia będzie się obniżał wraz z poziomem życia wszystkich obywateli UE na skutek szaleńsw "ekologicznych" Niemiec.

Z kolei Kaczyński żadnych zagranicznych aspiracji nie ma i wszystkie swoje ambicje wiąże z Polską. Jak sam wyznal chciałby być emerytowanym zbawcą ojczyzny i to jest najbardziej zasadnicza różnica. Większość zarzutow wobec jego samego i partii, ktorej przewodzi jest natury estetycznej. Brzmi to wybitnie absurdalnie i nie uwierzyłabym, że ludzie mogą głosować w wyborach kierujac się takim kryterium, gdybym tego nie widziała.

Jest pewien ciekawy aspekt tej sprawy. Wyśmiewanie cech fizycznych Kaczyńskiego i jego ludzi jest w dobrym tonie, a to samo wobec Tuska i jego ekipy surowo potępiąne. Tak się składa, że podobnie jak Tusk, mam wlosy w kolorze rudoblond takież brwi i rzęsy (ktore dyskretnie przyciemniam) i jasne oczy. Co wiecej moje "r" też nie brzmi tak jak powinno w języku polskim. W związku z tym mogę zapewnić z głębin swojego doswiadczenia, że w przeciętnej grupie Polaków takie wlasnie cechy predzej byłyby obiektem drwin, a przynajmniej niechętnych komentarzy, niż niski wzrost. Jeżeli cechy fizyczne Tuska są nietykalne, a obśmiewanie wyglądu Kaczyńskiego nienaturalnie podkręcone, to rzecz jest wynikiem zabiegów "pierwszorzednych fachowców". To samo dotyczy imienia i nazwiska obco brzmiące "Donald Tusk" o wiele bardziej nadaje się do kpin niż swojskie "Jaroslaw Kaczyński"

A prezydent Duda, mimo wysokiego wzrostu, młodego wieku, doskonałego wyksztalcenia i manier też jest obiektem drwin, które nigdy by nie spotkały takiego człowieka, gdyby nie były sztucznie generowane. Jako miły, zgodny i dobrze wychowany czlowiek ma wszystkie zalety i wady, takiego charakteru, ale obśmiewany jest wizerunek wytworzony przez "pierwszorzednych fachowców", ktory nie ma z nim nic wspólnego.

UBeckich troli mozna rozpoznać bo bardzo charakterystycznych tekstach pisanych i mówionych. Każdy przedmiot ich ataku jest brudny, ze szczególnym uwzglednieniem genitalii, ma nieświeży oddech, nie trzyma moczu i - oczywiście- śmierdzi. Sugestie typu "weźcie i go umyjcie" albo "upierz sobie spodnie/ umyj włosy" sa na porzadku dziennym. Pominę teksty o jebaniu czy też niedojebaniu oraz silnie obecny wątek ekskrementów. To oczywiście jest poziom przedszkola. Wszyscy wiemy, że to idiotyczne i dokładnie kazdego można tak potraktować, a jednak jesteśmy dotknięci. Dorosły czlowiek wraca do bolu dziecka, które pierwszy raz tak zostało nazwane. Dlatego pierwszorzędni fachowcy nie rezygnują, z tej prostej, sprawdzonej metody....

Polski wyborca, zwłaszcza ten "młodszy, bardziej wyksztalcony z większej miejscowości" wstydzi się obciachowego kurdupla, a tym czasem jego wrogowie z UE oceniają go zgola inaczej. Popularna i bardzo dobrze poinformowana w sprawach europejskich twiterowiczka Nata Acosta zamieścila na swoim koncie takie wpisy na temat "ważności" polityków unijnych





Obawiam się, że mój wywód nie byl zbyt jasny. Chodzilo mi o to, że wojna polsko-polska jest sztucznie podsycana przez "pierwszorzednych fachowców" wynajętych przez siły zewnętrzne, a jeśli nie jest to jeszcze gorzej, bo to oznacza, że nasze koncepcje nie dadzą sie ze sobą pogodzić i musi polać się krew.

P.S.
Ze wszystkich przypadkow korupcji ludzi Tuska, których złapalo CBA, nikt nie został skazany z wyjatkiem Mariusza Kamińskiego i Macieja Wąsika, ktorzy ich ścigali. Podobnie w przypadku warszawskiej mafii reprywatyzacyjnej, ktora ma na sumieniu ofiary smiertelne, skazany zostal jedynie Jan Śpiewak, który probowal sprawę naglośnić.

Jeżeli ktoś ma watpliwości czym jest polski wymiar "sprawiedliwości" to te dwa przykłady powinny go oświecić.

Michalkiewicz twerdzi, ze stowarzyszenie sędziów Iustitia powstało w 1990 r, czyli dokładnie po rozwiązaniu PZPR i zapewne tam ukryli się "prawowierni właściciele" państwa i stąd niemożność przeprowadzenia jakiejkolwiek reformy sądownictwa, które nie stoi na straży prawa tylko wlasnej, umoczonej we wszystkie możliwe zbrodnie dupy.