Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nowa Lewica. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nowa Lewica. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 10 listopada 2026

O czynniku duchowym (w związku z aktami irracjonalnej przemocy)

 We wczorajszym wpisie zwróciłam uwagę na obraz w tle autoportretu Magdy Oksińskiej:


To parafraza Lekcji anatomii doktora Tulpa Rembrandta. Założyłam, że to artystka sama tej "reinterpretacji" w swoim autoportrecie dokonała jako virtue signalling. Po namyśle dopuszczam, że taki obraz mógł rzeczywiście znajdować się w pracowni, w której malowała.

Niezależnie od tego, czy sekcja zwłok młodej kobiety została namalowana przez Magdę i świadomie umieszczona w swoim autoportrecie, czy też znalazła się tam przypadkiem i została zarejestrowana "mimowolnie", jak inne elementy wnętrza, to po jej tragicznej śmierci nabiera zupełnie nowego znaczenia - zapowiada rychły koniec młodej artystki.

Opowiadała mi kuzynka o zjawisku "przepowiadania" przyszłości osób, których portrety malowała, poprzez elementy tła, umieszczone tam pod wpływem jakiegoś impulsu. Nie tylko przyszłości zresztą, czasem były to "diagnozy" poważnych chorób. Takie opowieści wydawały mi się to dość nawiedzone, ale nie odrzucam ze szczętem ich prawdziwości. Twórczość jest do pewnego stopnia tajemniczym procesem, w którym poza świadomością dochodzą do głosu inne siły. Zasadniczo większa wrażliwość i dobrze rozwinięta intuicja daje jakiś wgląd w obszary rzeczywistości, do których inni nie mają dostępu. Z drugiej strony może towarzyszyć jej psychiczna kruchość czy też niestabilność.

Marzec 2024. Wystawa Magdy Oksińskiej pt Acne Vulgaris. Po prawej na pierwszym planie jej brat, Michał. Dziwnie się to teraz ogląda, bo nic w tym chłopaku nie zapowiada nieszczęścia

Jednostki bardziej wrażliwe mniej przystosowane narażone są też na niebezpieczeństwa natury duchowej. Piszę o tym myśląc o Michale, bracie Magdy. W relacji babci to taki dobry chłopak, który wozi ją do szpitala na zabiegi i  "jest bardzo za matką", naprawia sąsiadce lampkę i mówi dzień dobry (choć nie zawsze i nie wszystkim). Nie neguję, że to część prawdy o nim. Jest jeszcze fascynacja bronią zaszczepiona przez ojca, który z kolei odziedziczył ją po dziadku milicjancie (bo chyba nie policjancie?)

Doszła właśnie do mnie informacja o znalezieniu w jego samochodzie tłumika, co miałoby potwierdzać podejrzenie, że jest mordercą swojej rodziny. Tylko, że taki tłumik jedynie zmniejsza huk wystrzału o 20-30 dB  znaczy z 140- 175dB do 125-145dB, czyli nadal powyżej progu bólu, który wynosi 120dB. Wszyscy dostali po dwie kulki w głowę, a koty po jednej, razem 8 wystrzałów i żadna z ofiar się nie obudziła, ani żaden z sąsiadów nic nie usłyszał! No błagam!

Badania psychiatryczne podobno nic podejrzanego nie wykryły. Chłopak miał być całkowicie zdrowy psychicznie, kiedy wydawano mu pozwolenie na broń. Może rzeczywiście był, ale zdrowym psychopatą, co z kolei nie pasuje do wizerunku wyłaniającego się z relacji kolegów ze szkoły i znajomych.

Nikomu nie wypada zastanawiać się nad czynnikiem duchowym, znaczy regularnym opętaniem. Moim zdaniem nie można go wykluczyć. Tego rodzaju przypadki istnieją i zdarzają się coraz częściej w miarę jak chrześcijaństwo jest rugowane z życia społecznego i przestrzeni wspólnej. Pomyślałam sobie o tym patrząc na halloweenowe dekoracje w witrynach sklepów na Świdnickiej. Trupie czachy, szkielety i takie tam inne przyjemnostki wyglądają teraz jak ponura drwina z tragedii w Krakowie.

Po co umieszczać takie paskudztwa w przestrzeni publicznej, po co infekować czymś takim wyobraźnie dzieci od przedszkola? 

W piątek 29.10.po południu miałam wizytę dzieciąteczek poprzebieranych za czarownice i diabły w asyście dorosłych kobiet. Wykrzyknęły radośnie "cukierek lub psikus!" na co ja z kamiennym obliczem "co to ma być, kim właściwie jesteście i kto was wpuścił?" Po raz kolejny zostałam złym człowiekiem! W przeciwieństwie do dobrych diabełków, wampirków i małych wiedźm oczywiście!

Ciągle mam w pamięci satanistyczne sabaty pod pałacem prezydenckim po katastrofie smoleńskiej, bluźniercze demonstracje LGBT, ohydne czarne marsze zwolenników aborcji i ich reakcje na plakaty z dzieckiem w łonie matki, parodie kolęd śpiewane na protestach totalnej opozycji za czasów rządów ZP, aresztowanie księdza Olszewskiego w Wielki Czwartek, rewizję w klasztorze dominikanów przed wigilią, a teraz przejęcie TK tuż przed dniem Wszystkich Świętych. Ta władza ma satanistyczny komponent, być może wniesiony przez Stare Kiejkuty (lub Nowa Lewicę), dlatego możemy spodziewać się dalszych incydentów - typu ataki nożowników w szkołach lub strzelaniny na reprezentacyjnych placach naszych miast - towarzyszących aktom zdrady, bezprawia i przemocy w polityce.

P.S.

Żeby była absolutna jasność za najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie zamachu w Krakowie uważam:

1) operację służb

potem długo, długo nic

2) opętanie (+ wsparcie służb)

3) akcję zaburzonego samotnego wilka bez wsparcia służb

niedziela, 30 marca 2025

Justyna, czyli niedole cnoty ( względnie dola niecnoty)

Zacznę od pomysłu na scenariusz romansu zainspirowanego konkretnymi osobami i zdarzeniami z życia wyższych sfer, czyli lewicy. 

Oto pewien lewicowy polityk w randze wiceministra w MSZ zostaje przymusowo urlopowany pod pretekstem choroby alkoholowej. Zarzut, choć poważny, wydaje się dęty, gdyż w tym samym rządzie - też w randze wiceministra (sprawiedliwości) - niepokojony przez nikogo - zasiada Belzebub M. obdarowany przez teścia-mafioza ładnym domkiem pod Warszawą, który to fakt zataił w oświadczeniu majątkowym, aby wraz z małżonką ciągnąć kasę na dopłaty do wynajmu mieszkania w stolicy należne posłom z prowincji.

Nasz bohater - nazwijmy go Andrzejem Sz.-  oddaje się więc niewesołym rozmyślaniom nad flaszką, zastanawiając się gdzie popelnił błąd i jego myśli biegną nieuchronnie ku Justynie, a widz towarzyszy mu oglądając retrospekcję.


Nigdy nie mógłby nawet marzyć o takiej dziewczynie, gdyby nie staż partyjny i stanowisko oraz jej ambicje + gotowość do wykorzystania swoich "zasobów" do ich realizacji.

Od fantazji do flirtu, od flirtu do dotyku i tak dalej, aż rozbudzone zmysły podlane alkoholem eksplodują w pewnym momencie przemocą wobec zachwycającej Justyny, która natychmiast po tak intensywnej sesji biegnie na obdukcję i zamieszcza w internecie zdjęcia obrażeń oraz wynik oględzin lekarskich.

Potem zdjęcia znikają, a Justyna nieoczekiwanie wprowadza się do mieszkania w Warszawie, gdzie zajmuje się powiększaniem rożnych części ciała i wrzucaniem "fotek" na media społecznościowe.

Widz obserwując dziewczynę na ekranie odkrywa jej sekret, ukrytą milość życia, której obiektem jest wlasny tyłek, namiętnie fotografowany nie bez poświęceń (zważywszy niewygody), a zdjęcia publikowane w internecie przy różnych okazjach.




Niestety jak wiele wybitnych i nietuzinkowych kobiet, Justyna pada ofiarą hejtu, który boli nieskończenie bardziej niż ciosy nawalonego Andrzeja Sz. Zresztą tak skutecznie je wyparła, że zaprzecza jakoby kiedykolwiek miały miejsce.

Najgorsi - jak łatwo zgadnąć - są katole, którym ze szczodrości serduszka zadedykowała zdjęcie swej zachwycajacej pupy na Boże Ciało czy też Wielkanoc. Podniósł sie wielki krzyk oburzenia, a przecież ona tylko chciała podzielić się nawet z nimi, tymi nienawistnikami, tym, co najdroższe jej sercu.

Fakt - myśli Justyna - nie wiedzą o tym, że towarzysze zabronili mi publikowania zdjęć gołego tyłka wśród żonkili na rocznice powstania w gettcie. Nie chcieli słyszeć o wytatuowaniu na pośladkach gwiazdy Dawida ani nawet sierpa i młota na rocznicę rewolucji październikowej...

Widz - głęboko zasmucony - odkrywa, że nawet na lewicy panuje ciemnogród i zaścianek, po czym z oczami pelnymi łez opuszcza kino.

Niestety obawiam się, że nie jest to materiał na hit. Raczej kameralne, studyjne klimaty.

niedziela, 28 listopada 2021

O "profesjonalnym darciu ryja"

Pani Dulkiewicz prezydent Gdańska zasponsorowała ostatnio warsztaty "Jak profesjonalnie drzeć ryja". Jak rozumiem są przeznaczone dla "profesional protesters" takich jak Marta Lempart czy "Babcia Kasia". Ta ostatnia - jak poinformował mnie czytelnik w komentarzu - jest na emeryturze, a wcześniej pracowała jako lektorka j. angielskiego i hiszpańskiego. No cóż na starość różne rzeczy z człowieka wychodzą, czy raczej się nasilają. Natomiast Marta Lempart jest kobietą w średnim wieku (między 40 a 50  jak mi się wydaje)  i o ile mi wiadomo cała jej aktywność zawodowa polega na organizowaniu czy też byciu twarzą "strajku kobiet" i "darciu ryja" właśnie.

Od dwóch dni w Internecie robi furorę nagranie z jej ostatniego "happeningu" pod siedzibą PiS na ul. Nowogrodzkiej w Warszawie. Towarzyszący jej aktywiści wieszają kukłę przedstawiającą kobietę- ofiarę morderczego reżimu na poręczy schodów i ustawiają nagryzmolone na kartonach hasła, następnie liderka polewa to wszystko czerwoną farbą z butelki,  przy okazji chlapiąc na podłogę, drzwi i swoją własną kurtkę. Bardzo rzuca się w oczy jej nerwowość, niepewność i wynikająca stąd niezborność ruchów.

Następnie p. Lempart wygłasza przemowę - bardzo mijającą się z prawdą - na temat obywatelskiego projektu ustawy antyaborcyjnej. To jest pierwszy raz kiedy widzę p. Martę usiłującą przekazać jakąś (dez)informację we w miarę poprawnej polszczyźnie bez wulgaryzmów. Widać wyraźnie, że nie jest to jej mocna strona. Nie wiem czy oprócz towarzyszącej jej garstki aktywistów ktoś tego słucha, jeśli tak, to - podejrzewam - raczej nie zostanie porwany siłą osobowości mówczyni.

Następnie pojawia się zdenerwowana pani sprzątaczka i opierdziela Martę Lempart za brak poszanowania dla jej ciężkiej pracy, po czym przynosi  wiadro z wodą i nakazuje posprzątać po  "happeningu". P. Lempart jest na to zbyt wielka, gdyż "walczy także dla pani dzieci" jak się wyraziła. Bardzo źle to wygląda pod względem PR-owym, a sytuację pogorszają aktywiści agresywnie dopytując panią sprzątaczkę czy jest z PiS-u. 

Widz zdaje sobie sprawę (nawet gdyby nic nie wiedział o tych ludziach) że to banda gnoi, którzy w całym swoim życiu nie zhańbili się uczciwą pracą. Do im podobnych zwracał się Jordan Peterson sugerując im żeby "zmienianie świata na lepsze" zaczęli od zasłania swojego cholernego łóżka i posprzątania pokoju. Widać wyraźnie, że cała ta ferajna takiego doświadczenia po prostu nie ma. Albo nie rozumieją, że po aktach wandalizmu towarzyszących każdej ich akcji ktoś będzie musiał posprzątać - i nie będzie to ani prezes Kaczyński, ani premier Morawiecki, tylko jakaś kobieta pracująca za najniższą płacę krajową - albo po prostu nienawidzą zwykłych ludzi i pogardzają ich dyskretną, ale bardzo potrzebna pracą.

Całe to nagranie to najbardziej spektakularne samo zaoranie "lewicy" . W pigułce pokazuje ich całkowitą społeczną bezużyteczność, a nawet szkodliwość, pasożytniczy charakter, urojenia wyższościowe i pogardę dla zwykłego człowieka, który musi pracować na swoje utrzymanie wykonując taką pracę, jaka akurat jest dostępna na rynku.

Im bardziej nienawidzą ludzi wokół siebie, tym bardziej ich ckliwe serduszka wyrywają się do egzotycznych cudzoziemców za wschodnią granicą. "Gdzie są dzieci?" zawodzą posłanki lewicy w sejmie jedna przez drugą. Maja Ostaszewska pozuje do zdjęcia z dziecinnym butem, a Kinga Dunin fantazjuje o "książętach orientu" na łamach Krytyki Politycznej. 

Natomiast funkcjonariusze Straży Granicznej to "mordercy" według Barbary Ku.waaa - Szatan, policjanci to "psy" jak nazwała ich Marta Lempart, a żołnierze to "śmiecie" w ocenie Władysława Frasyniuka von 80 znikniętych milionów Solidarności. Jednak ich wszystkich przebiła leciwa "Babcia Kasia" podchodząc do młodej funkcjonariuszki i nazywając ją "STARĄ ku.wą". 

Żwawa emerytka tak dokazywała na Marszu Niepodległości grzmocąc uczestników kijem od swej tęczowej "flagi tolerancji", że zbrzydziła nawet posłankę lewicy p. Żukowską, która się od niej publicznie odcięła. Nowa Lewica także wydała oświadczenie potępiające brak szacunku Marty Lempart wobec pani sprzątaczki i jej pracy.

Do mojego serduszka natomiast zakradło się coś w rodzaju współczucia dla tej dużej, niezgrabnej kobiety w średnim wieku,  ewidentnie nie czującej się dobrze we własnym ciele i usiłującej odgrywać rolę, do której nie ma predyspozycji. Kiedy po prostu darła ryja (profesjonalnie oczywiście), a cały jej przekaz ograniczał się do jednego wulgaryzmu nie było widać jej ewidentnej bezbronności. (Nie przychodzi mi do głowy lepsze słowo, no może angielskie "vulnerability"). Mogę sobie wyobrazić jak łatwo ją zranić, tak bardzo widoczne są jej słabe punkty.  Wszystkie te publiczne wrzaski i poza silnej kobiety to ściema kryjąca prawdziwą, głęboką frustrację nie mająca oczywiście żadnego związku z "prawami kobiet", tylko historią jej własnego życia. Kolejny raz ta sama historia - prawdziwa emocja (w tym przypadku gniew) i fałszywe uzasadnienie czy raczej pretekst do wyrażenia go.

Proszę zauważyć, że - o ile wiem - nie zdecydowała się wystąpić na granicy jako "matka" zatroskana o cudzoziemskie dzieci, których miejsce nie jest w lesie. Nawet ona musiała zdać sobie sprawę, że to już zbyt grubymi nićmi szyte.

Marto, Marto, troszczysz się o wiele (niepotrzebnych i szkodliwych rzeczy), a potrzeba tylko jednego - zajrzeć w swoje serduszko i zobaczyć prawdziwą przyczynę swego gniewu. Profesjonalne darcie ryja może się wydawać jakimś sposobem na życie, ale na dłuższa metę raczej się nie sprawdza (vide przypadek Kijowskiego i Trójzęba od UBywateli RP).